August 06
วันที่ 4-5 สิงหาคม 2549 เราไปเข้าค่ายคณิตศาสตร์ที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นเพื่อน้องๆ ชั้นม.1 เราก็ไปเป็นวิทยากรพี่เลี้ยง เหนื่อยแทบแย่แต่ก็สนุกดี เราเป็นพี่เลี้ยงกลุ่มคุมน้องๆ ชั้นม.1/1 น้องๆ แต่ละคนน่ารักมาก ( นี่พูดถึงน้องๆ ทุกห้องนะนี่ ) คืนแรกนี่แทบจะไม่ได้นอน เพราะมัวแต่รอให้น้องหลับก่อนก็ปาเข้าไปถึงเกือบตี1 เข้าไปในห้องก็ใช่ว่าจะได้นอน เพราะมัวแต่ไปหยอกกันกับพวกเพื่อนๆ ( อีฟ นันทกา มาม่า แคระตี้ ไฮดรา ) ก็ราวๆ ตี2 ได้มะ นอนไปได้สักพัก ยุงกัด เกาแทบแย่ นอนไม่หลับอีกเพราะมัวแต่รบกะยุง รบกะยุงไปเรื่อยๆ จนเกือบตี3 กว่าๆ ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นได้ยินเสียง ปูด อย่างดังเลย ผ่ากลางวงออกมา เราก็ตกใจแล้วต่อมาความเงียบก็เข้าครอบงำอีกครั้ง เราก็นอนรบกะยุงต่อไปอีก จนกระทั่งประมาณตี 4 ก็ได้ยินเสียงน้องๆ ออกมาจากห้องเพื่ออาบน้ำตอนเช้า อยากจะบอกว่าเรายังไม่ได้นอนเลย สุดท้ายก็ได้งีบนิดนึงก่อนจะออกมาอาบน้ำ เพื่อทำกิจกรรมร่วมกับน้องๆ ตอนน้องๆ ทำกิจกรรมเราก็นอนรอ น้องเจมส์บอกว่าอยากจะเอาหนังสือที่ปิดหน้าเราออกจัง( แกล้งเรา) พอต่อมาจบฐานสุดท้ายเราวิ่งลงมาจากอาคาร พอดีกับที่ดินสอเรากระเด็นตกจากกระเป๋าลงคลองหน้าโรงเรียนเฉยเลย น้องๆก็ล้อเราอีก ( อะไรเอ่ย ตกน้ำ ) หลังจากนั้นก็เป็นพิธีปิด พี่เล้งได้เป็นขวัญใจพี่เลี้ยงตามคาด ส่วนเราก็ได้ที่ 8 น้องๆ เราช่วยกันโหวตให้ เราว่าก็สนุกดี เราอยากบอกว่าเรารักน้องๆ ทุกคนเลย โดยเฉพาะเด็กเจ้ ( อยากบอกว่าเด็กผู้ชาย 1/1 พูดมากจริงๆ กวนบาทาด้วย ผู้หญิงก็ใช่ย่อยเหมือนกัน แต่ก็น่ารักดี ) เฮ้อ ไม่รู้จะเล่าอะไรแล้ว แต่บอกได้ว่าเราจะเก็บเอาไว้เป็นความทรงจำที่ดีของเราตลอดไป คงไม่ได้เข้าอีกแล้วหล่ะค่ายคณิตๆ หลังจากที่เป็นพี่เลี้ยงมา 3 ปี เอาเป็นว่า จะอยู่ในความทรงจำของเราตลอดไป
Tools 
Help
