August 25
จากวันแรกที่ก้าวเข้ามาในรั้วสีแสดทอง ตอนนี้ก็หมดไปหนึ่งเทอมแล้ว อะไรมันจะรวดเร็วขนาดนี้ เหตุการณ์ทั้งหลายที่ผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไป มันคงไม่เหมือนกับสายลมที่เพียงพัดผ่านไปอย่างไร้ค่าไร้ความหมาย แต่เหตุการณ์ให้ข้อคิด ข้อเตือนใจอะไรมากมายกว่านั้น สอนให้เรารู้จักการดูคน ทำให้รู้ว่าการมองคนเพียงด้านเดียวจะส่งผลเสียหายร้ายแรงกับเราแค่ไหน ไม่มีใครที่จะดีไปซะทุกอย่าง แต่ขอได้ไหมว่าอย่าเลวเสียจนคนอื่นรับไม่ได้ ไร้สารจริงๆ เลยเรา มีพี่เคยถามว่ามหาวิทยาลัยอะไรดีที่สุด ถ้าเป็นเมื่อก่อนเราก็คงตอบคำเดียวว่า มหิดล เพราะเราอยากไปอยู่เสียเหลือเกิน แต่ลองถามเราตอนนี้สิ เราจะตอบอย่างไม่ลังเลใจเลยว่า มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุด คือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี เพราะเป็นที่ที่ทำให้เราได้เรียนหนังสือและได้พบกับเพื่อนๆ ทุกคน ความทรงจำแบบนี้หาไม่ได้ง่ายนัก เราก็ได้แต่เก็บรายละเอียด สิ่งที่ต่างๆ ที่ผ่านเข้ามา เพียงเพื่อหวังว่าเมื่อเราก้าวออกจากรั้วแห่งการศึกษาไปสู่รั้วแห่งการต่อสู้ เราจะมีความทรงจำที่ดีๆ เหล่านี้ เป็นแรงใจในการผลักดันชีวิตของเราให้ก้าวต่อไป สู้ สู้