Benz's profile¤*¤**¤~ ♥♥♥ YoU WilL N...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    August 25

    Freshy มทส

       จากวันแรกที่ก้าวเข้ามาในรั้วสีแสดทอง  ตอนนี้ก็หมดไปหนึ่งเทอมแล้ว  อะไรมันจะรวดเร็วขนาดนี้  เหตุการณ์ทั้งหลายที่ผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไป  มันคงไม่เหมือนกับสายลมที่เพียงพัดผ่านไปอย่างไร้ค่าไร้ความหมาย  แต่เหตุการณ์ให้ข้อคิด  ข้อเตือนใจอะไรมากมายกว่านั้น  สอนให้เรารู้จักการดูคน  ทำให้รู้ว่าการมองคนเพียงด้านเดียวจะส่งผลเสียหายร้ายแรงกับเราแค่ไหน  ไม่มีใครที่จะดีไปซะทุกอย่าง  แต่ขอได้ไหมว่าอย่าเลวเสียจนคนอื่นรับไม่ได้  ไร้สารจริงๆ เลยเรา  มีพี่เคยถามว่ามหาวิทยาลัยอะไรดีที่สุด  ถ้าเป็นเมื่อก่อนเราก็คงตอบคำเดียวว่า มหิดล  เพราะเราอยากไปอยู่เสียเหลือเกิน  แต่ลองถามเราตอนนี้สิ  เราจะตอบอย่างไม่ลังเลใจเลยว่า  มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุด  คือ  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี เพราะเป็นที่ที่ทำให้เราได้เรียนหนังสือและได้พบกับเพื่อนๆ ทุกคน  ความทรงจำแบบนี้หาไม่ได้ง่ายนัก  เราก็ได้แต่เก็บรายละเอียด  สิ่งที่ต่างๆ ที่ผ่านเข้ามา  เพียงเพื่อหวังว่าเมื่อเราก้าวออกจากรั้วแห่งการศึกษาไปสู่รั้วแห่งการต่อสู้  เราจะมีความทรงจำที่ดีๆ เหล่านี้  เป็นแรงใจในการผลักดันชีวิตของเราให้ก้าวต่อไป  สู้  สู้ 
    March 12

    ปิดเทอมสุดท้ายในชั้นมัธยม

    ตอนนี้เราก็ปิดเทอมอีกแล้ว  เบื่อที่สุดเลย  ตอนยังไม่ปิดเทอมนะก็ใฝฝันรอคอยเวลานี้  อยากทำนู่นทำนี่เต็มไปหมด  แต่พอปิดจริงก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไร  เมื่อสองวันที่ผ่านมาเราได้ไปเป็นกรรมการตัดสินให้คะแนนโครงงานของน้องๆ ชั้นม.2  เราก็ทำเป็นหน้าเคร่งขรึม  ขู่ๆ เอาไว้อย่างนั้นแหละ  แล้วก็ยิงคำถามที่แม่นๆ ออกไป  พอเราออกมาจากห้องที่เข้าไปสอบ  เห็นเพื่อนเราบอกว่าน้องทำหน้าล้อเลียนเราด้วย  เดี๋ยวเหอะ  จะหักคะแนนซะให้เข็ด  เราว่ามีน้องคนหนึ่งหน้าเหมือนกิ๋งมากๆ เลยหล่ะ  แล้วตอนเราถามน้องเค้า  น้องเค้าตอบไม่ได้แล้วเค้าก็บอกว่าพี่อย่าเครียดดิ  เราก็บอกว่าเราไม่ได้เครียด  รู้อะไรก็บอกเรามาเท่านั้นหล่ะ  แค่นี้  เราก็ไม่มีอะไรมากหรอก  แค่อยากจะบอกว่าทำเป็นเข้มไปอย่างนั้นแหละ
    January 16

    มทส.ที่รัก

       เฮ้อ  ได้กลับไปที่มทส.อีกละ  แต่คราวนี้เราไม่ได้ไปเข้าค่ายโอลิมปิก  แต่เราไปสอบสัมภาษณ์แพทย์ ( ไม่รู้ว่าจะติดอะเปล่า )  แต่เราก็ทำเต็มความสามารถนะ  ไปคราวนี้เราได้ทำในสิ่งที่เราไม่ได้ทำเยอะแยะมากมายเลยหล่ะ  อาธิ  ไปเล่นสนุ๊กเกอร์กับเพื่อนๆ  เจอหนุ่มเกาหลีเป็นกองทัพ ( ฟุตบอล ) แล้วก็ยังการตรวจสุขภาพจิตอีก  ( ไม่รู้จะออกมาหงิมอะเปล่า )  แต่ก็สนุกดี
       ว่ามั๊ย  ความรักกับความเกลียดมันเกิดขึ้นได้ทุกที่  ทุกโอกาส  คนที่เราไม่เคยคิดว่าจะรัก  เราก็รัก  คนที่เราไม่เคยคิดว่าจะเกลียด  เราก็เกลียด  ความใกล้ชิด  ทำให้เราได้เรียนรู้กันและกันเพิ่มมากขึ้น  ความดีหรือความไม่ดีก็ปรากฏออกมาตำตาเรา  ทำให้เราได้รู้ว่าต่อแต่นี้ไปเราจะทำอย่างไร  โอ๊ย  บ้าจริงๆ ไม่รู้เราพูดอะไรออกไป  บ้าบอจริงๆ  แต่ยังไงเราก็ยังรักมทส.อยู่เสมอนะ  เพราะมทส.เป็นที่ที่ทำให้เราได้ทุกอย่างที่เราอยากได้  ขอบคุณค่ะ
    September 27

    ปิดเทอมอีกแล้ว

    จบไปอีกเทอมหนึ่งแล้ว  เวลาแห่งการเข้าสนามสอบก็ใกล้เข้ามาทุกที  รู้สึกว่าตัวเองจะยังไม่พร้อมยังไงก็ไม่รู้  แต่เครียดมากไปสุขภาพจิตก็เสีย  เพราะฉะนั้นทำให้ดีที่สุดก็พอเนอะ  ปีนี้จบไปแล้วไม่รู้เกรดจะเป็นยังไงบ้าง  แต่ก็เอาเถอะยังไงเราก็รับได้  เอ้อ  เรามีอะไรจะเล่าให้ฟัง  วันนี้ตอนสอบอ่ะ  เราได้กลิ่นแปลกๆ ด้วย  ไม่รู้ใครปล่อยอะไรออกมาแต่รับรู้ได้ว่าเหม็นมากพอดู  อาจจะไส้เน่าไปแล้วก็ได้    อื้มวันนี้ตอนเรากำลังจะเดินไปดูเกรดภาษาอังกฤษของอาจารย์พิมพ์ใจ  เราเจอพวกน้องๆ 1/1  น้องๆ เค้าเรียกแล้วก็โบกมือให้เรา  เราก็เลยโบกมือตอบ  เราอยากบอกว่าน้องๆ แต่ละคนน่ารักมากๆ เลย  ตอนขากลับนะ  น้องๆ ก็เรียกเราอีก  บอกว่าน้องโตโต้อยากคุยด้วย  ตลกดี  แต่วันนี้ก็เป็นวันที่เราโอเคเลยหล่ะ 
    ปล.  วันนี้ลิเวอร์พูลจะแข่งกับกาลาตาซาราย  ยังไงก็เป็นกำลังใจให้พวกเราด้วยนะ
    August 06

    ค่ายคณิตศาสตร์

    วันที่ 4-5 สิงหาคม  2549  เราไปเข้าค่ายคณิตศาสตร์ที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นเพื่อน้องๆ ชั้นม.1  เราก็ไปเป็นวิทยากรพี่เลี้ยง  เหนื่อยแทบแย่แต่ก็สนุกดี  เราเป็นพี่เลี้ยงกลุ่มคุมน้องๆ ชั้นม.1/1  น้องๆ แต่ละคนน่ารักมาก ( นี่พูดถึงน้องๆ ทุกห้องนะนี่ )  คืนแรกนี่แทบจะไม่ได้นอน  เพราะมัวแต่รอให้น้องหลับก่อนก็ปาเข้าไปถึงเกือบตี1  เข้าไปในห้องก็ใช่ว่าจะได้นอน  เพราะมัวแต่ไปหยอกกันกับพวกเพื่อนๆ ( อีฟ  นันทกา  มาม่า  แคระตี้  ไฮดรา )  ก็ราวๆ ตี2  ได้มะ  นอนไปได้สักพัก  ยุงกัด  เกาแทบแย่  นอนไม่หลับอีกเพราะมัวแต่รบกะยุง  รบกะยุงไปเรื่อยๆ จนเกือบตี3 กว่าๆ  ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นได้ยินเสียง  ปูด  อย่างดังเลย  ผ่ากลางวงออกมา  เราก็ตกใจแล้วต่อมาความเงียบก็เข้าครอบงำอีกครั้ง  เราก็นอนรบกะยุงต่อไปอีก  จนกระทั่งประมาณตี 4  ก็ได้ยินเสียงน้องๆ ออกมาจากห้องเพื่ออาบน้ำตอนเช้า  อยากจะบอกว่าเรายังไม่ได้นอนเลย  สุดท้ายก็ได้งีบนิดนึงก่อนจะออกมาอาบน้ำ  เพื่อทำกิจกรรมร่วมกับน้องๆ  ตอนน้องๆ ทำกิจกรรมเราก็นอนรอ  น้องเจมส์บอกว่าอยากจะเอาหนังสือที่ปิดหน้าเราออกจัง( แกล้งเรา) พอต่อมาจบฐานสุดท้ายเราวิ่งลงมาจากอาคาร  พอดีกับที่ดินสอเรากระเด็นตกจากกระเป๋าลงคลองหน้าโรงเรียนเฉยเลย  น้องๆก็ล้อเราอีก  ( อะไรเอ่ย  ตกน้ำ ) หลังจากนั้นก็เป็นพิธีปิด  พี่เล้งได้เป็นขวัญใจพี่เลี้ยงตามคาด  ส่วนเราก็ได้ที่ 8  น้องๆ เราช่วยกันโหวตให้  เราว่าก็สนุกดี  เราอยากบอกว่าเรารักน้องๆ ทุกคนเลย  โดยเฉพาะเด็กเจ้  ( อยากบอกว่าเด็กผู้ชาย 1/1 พูดมากจริงๆ  กวนบาทาด้วย  ผู้หญิงก็ใช่ย่อยเหมือนกัน  แต่ก็น่ารักดี )  เฮ้อ  ไม่รู้จะเล่าอะไรแล้ว  แต่บอกได้ว่าเราจะเก็บเอาไว้เป็นความทรงจำที่ดีของเราตลอดไป  คงไม่ได้เข้าอีกแล้วหล่ะค่ายคณิตๆ  หลังจากที่เป็นพี่เลี้ยงมา 3 ปี  เอาเป็นว่า  จะอยู่ในความทรงจำของเราตลอดไป
    April 15

    แนะนำผู้เล่นประจำวัน

    ชาบี  อลอนโซ ( Xabi  Alonso )
             ในนามเสื้อหมายเลข  14  กับการคุมเกมส์ในแดนกลาง  คงไม่มีใครปฏิเสธความสามารถนักเตะชาวเสปนคนนี้ได้เลย  หนึ่งในกำลังพลของทีมเครื่องจักรสีแดง  อลอนโซคือผู้นำความหวังกลับมาสู่ทีม  เมื่อสามารถซ้ำจุดโทษของตัวเอง  กลายเป็นประตูตีเสมอให้กับทีม  ก่อนจะกำชัยชนะเหนือเอ.ซี.มิลาน  ยอดทีมจากอิตาลี
    March 31

    ปิดเทอมแล้ว

    จบเสียที!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
            หลังจากที่ต้องทนกับเรื่องราวต่างๆ มากมายที่เกิดขึ้น  ไม่ว่าจะดีจะร้าย  แต่เราก็จะขอรับไว้ทั้งหมด  คะแนนออกแล้วด้วย  ก็เป็นไปตามคาด  เสียวิชาเดิม  ก็ได้ 3.95 เหมือนเดิมติดกัน  2  ภาคเรียนละ
            มาพูดเรื่องไปเข้าค่ายดีก่า  เรามีความรู้สึกว่า  ค่ายนี้มีความผูกพันธ์กันมาก  เพราะว่าเรามีสมาชิกเหลือน้อยประการหนึ่ง  อีกประการหนึ่งเรามีความคุ้นเคยกันแล้ว  อีกทั้งยังมีกิจกรรมต่างๆ ให้ได้ทำร่วมกันอีกด้วย  อะอะ  คิดอะไร  กิจกรรมที่ว่าคือการเข้า lab  ( โหย   ตกใจแทบแย่ )  เพื่อนๆ ทุกคนน่ารักมาก  และเป็นกันเอง  เราจะจำพวกแกไปอีกนานเลยหล่ะ  ไม่รุจาเขียนอะไร  ความรู้สึกมันมีมากมาย  แต่บรรยายไม่ถูก  แต่เรารักพวกแกมากนะ ( โดยเฉพาะ เดะ  เดะ  ฟิสิกส์กะชีวะ ) 
    December 28

    ศิริราช ใจเราลืมไม่ลง

      เราได้ไปเข้าค่ายแพทย์ศิริราชมาหล่ะเมื่อตอนวันที่ 10-11  ธันวาคมที่ผ่านมา  เราได้เข้าค่ายรอบ  2  กิจกรรมที่พี่ๆ จัดให้นั้น  เรามีความรู้สึกว่าสนุกมาก  ตอนแรกเรามีความคิดว่าแพทย์ต่องเคร่งเครียด  แต่เมื่อเราได้ไปเจอเข้ากับตัวเองจริงๆ  การเป็นนักศึกษาแพทย์ไม่ได้เคร่งเครียดอย่างที่คิด  แต่เป็นอะไรที่สนุกสนาน  และเรามีความรู้สึกว่าการเรียนที่ศิริราชเป็นเหมือนการอยู่ในครอบครัวใหญ่ที่อบอุ่น  มีความเป็นอยู่แบบพี่ๆ น้องๆ  เราชอบมากเลยนะ  ยิ่งเกี่ยวกับการเรียนแล้วด้วย  เราคิดว่าศิริราชนับว่าเป็นแหล่งรวมสรรพวิทยามากมายเลยทีเดียว  ตอนแรกเราก็ไม่ได้คิดว่าจะไปเรียนหมอหรอกนะ  แต่เมื่อเราได้ไปสัมผัสและพูดคุยกับพี่ๆ ที่ศิริราชแล้ว  เราเปลี่ยนความคิดทันทีว่าเราจะต้องเข้าศิริราชให้ได้  เราจะต้องเป็นหมอที่นี่  แล้วเราก็จะต้องกลับมาเป็นหมอที่ดี  มีคุณธรรม  และช่วยเหลือคนอื่นอย่างสุดความสามารถของเราเลยทีเดียว 

    December 02

    เรื่องมากมายที่ใครก็ไม่อยากรู้

    คือว่าเมื่อวันพุธที่ผ่านมา  ห้องเราประสบกับปัญหาที่มันสั่งสมพอกพูนมานานเกินการณ์  อันที่จริงพวกเราก็ไม่ใช่คนผิดแต่ประการใด  เราก็เลยคิดว่าเราไม่น่าจะเข้าไปแก้ตัว  เพราะเราไม่ใช่คนผิด  แต่ในเมื่อคนเราก็ยังต่างจิตต่างใจเหมือนกับดอกไม้ยังต่างสี  ไม่ว่าใครจะคิดอย่างไรเราก็ต้องยอมรับเหตุผลไป  โดยก็คงจะได้แต่เถียงอยู่ในใจเท่านั้น
    คนผิดชอบแก้ไข   คนจัญไรชอบแก้ตัว
    แต่ในเมื่อเราไม่ใช่คนผิดและคนจัญไร  เพราะฉะนั้นจงตั้งหน้าตั้งตาทำดีต่อไป
    สาธุ
    November 18

    เรื่องของเรื่อง

      เมื่อวานเค้าไปเเข่งตอบปัญหาสุขศึกษามา  ไม่เห็นจะมีใครมาแข่งกับเราด้วยเลย  เราก็เลยต้องไปแข่งกันเองระหว่างรุ่นพี่กับรุ่นน้อง  แล้วผลรู้มะว่าเป็นยังไง  เราก็ชนะใสๆ อ่ะสิ  รุ่นพี่ถึงจะแก่กว่า  แต่ก็สู้คนที่เตรียมตัวพร้อมมะได้ร๊อก
    November 04

    ยินดีต้อนรับ

        เปิดเทอมใหม่อีกแล้ว  หวังว่าคราวนี้จะตั้งใจเรียนมากกว่าเดิม 

    เพราะป๋าบอกว่า  เทอมนี้ต้องทำใจ  เกรดตกกว่าเก่าแน่นอน 

    แต่ไม่เป็นไร  ชีวิตเรามันก็ต้องมีขึ้นๆ ลงๆ บ้างหล่ะ 

     ไม่ง้านคงจะไม่มีรสชาดในชีวิตอย่างแน่นอน